Produkcja i jakość

Jakość

W zakładach produkcyjnych Nordzucker Polska S.A. w Chełmży i Opalenicy dbamy o produkt już na etapie wyboru nasion buraka cukrowego. Nadzorujemy plantacje przez cały okres wegetacji roślin. Oferujemy plantatorom doradztwo w zakresie uprawy, siewu, nawożenia, ŚOR, zwalczania chorób itp. Kolejne etapy, tj. zbiór surowca, składowanie, transport do cukrowni, rozładunek, przygotowanie surowca do przetworzenia, produkcja wyrobu gotowego, pakowanie, magazynowanie oraz wysyłka do klienta, są odpowiednio udokumentowane i objęte zintegrowanym systemem zarządzania. Więcej informacji na temat standardów jakości znajdziesz na stronie: www.nordzucker.pl

Produkcja

Zasiew i zbiór buraków cukrowych

Buraki po wiosennych zasiewach rosną przez blisko 180 dni czerpiąc energię słoneczną. Ich zbiór rozpoczyna się od września. Buraki są przechowywane na skraju pola w pryzmach.

Ciężarówki transportują buraki z pola do cukrowni, rozładunek i składowanie odbywa się na placu buraczanym. W laboratorium surowcowym pobierane są próby na procentową zawartość cukru w burakach. Próby pobierane są z buraków każdego plantatora.

Następnie buraki są transportowane z placu do fabryki. W fabryce następuje proces oczyszczania i mycia buraków.

Oczyszczanie i zagęszczanie soku

W kolejnym etapie krajalnice kroją buraki na małe pasemka tzw. „krajankę”, która poddawana jest obróbce cieplnej w zaparzaczu. Następnie  krajanka pompowana jest do wieży dyfuzyjnej gdzie  cukier jest wypłukiwany gorącą wodą i otrzymujemy roztwór cukru, zwany sokiem surowym. Krajanka pozbawiona cukru nosi nazwę wysłodków, które po przejściu przez stację pras oraz zakiszeniu są wykorzystywane jako wartościowa pasza dla zwierząt hodowlanych.

W soku surowym oprócz cukru, zawierają się niecukry które zostały wypłukane z krajanki w dyfuzorze. Ze względu na zawartość w soku surowym niecukrów krystalizacja jest niemożliwa. W celu usunięcia niecukrów sok surowy poddaje się procesowi oczyszczania poprzez dodanie mleka wapiennego, co powoduje koagulację niecukrów koloidalnych w postaci zawiesiny.

Aby zneutralizować wodorotlenek wapnia zawarty w mleku wapiennym trzeba sok poddać saturacji dwutlenkiem węgla w wyniku czego powstaje węglan wapnia który poprawia właściwości filtracyjne.

Do tego procesu w piecu wapiennym wypalamy kamień wapienny.

Po dwukrotnym przefiltrowaniu uzyskujemy słomkowy, klarowny sok rzadki o ok. 16% zawartości cukru. W urządzeniach zwanych wyparkami następuje zagęszczenie soku przez wieloetapowe odparowanie wody aż do uzyskania około 70% cukru w soku gęstym.

W dalszym etapie produkcji z soku gęstego powstaje syrop „standard”, który dalej zagęszczany podlega procesowi krystalizacji.

Krystalizacja cukru

W określonym stężeniu syrop szczepimy zarodkami kryształów  w postaci cukrzycy zarodowej. Poprzez doprowadzanie do warników kolejnych porcji syropu kryształy rosną. Gęstą mieszaninę kryształów i syropu  nazywany cukrzycą.

Wirowanie

Cukrzyca  jest kierowana do mieszadeł gdzie oczekuje na wirowanie w wirówkach, w których kryształy są oddzielane od syropu za pomocą siły odśrodkowej. Kryształy, które pozostały na sitach wiróweki  są płukane czystą wodą. Tak otrzymujemy cukier biały.

Oddzielony od białych kryształów cukru,… brązowy, gęsty syrop to melas.

Melas wykorzystywany jest do produkcji pasz oraz jako surowiec do produkcji drożdży i alkoholu.

Magazynowanie i produkcja asortymentów cukru

Cukier po wirówkach jest suszony, chłodzony do temperatury ok. 30 stopni i transportowany do silosów, gdzie jest magazynowany. W zależności od specyfikacji w celu spełnienia wymagań klientów, sprzedawany cukier może być segregowany, sprzedawany luzem w autocysternach lub w opakowaniach jednostkowych.

Kampania cukrownicza

Okres, w którym trwa produkcja cukru nazywamy  „kampanią cukrowniczą”. W czasie kampanii wytwarzamy w obu zakładach łącznie ok. 200 tys. ton cukru białego. Około 80% naszych produktów trafia do przemysłu spożywczego.  Około 20% wyprodukowanego cukru dystrybuujemy jako towar w opakowaniach na potrzeby klientów handlu detalicznego.

Dziedzictwo

Za ojczyznę cukru uważa się Chiny i Indie. 2,5 tysiąca lat temu uzyskiwany był  on z wyschniętego soku trzciny cukrowej. Do Europy został sprowadzony przez Greków z Persji w IV wieku p.n.e.

Cukier - symbol luksusu, cenny „na wagę złota”, obiekt westchnień. Był bardzo drogi, dlatego delektować się nim mogły tylko elity.

Mniej zamożni musieli zadowalać się miodem i słodkimi owocami choć i te słodycze nie były na każdą kieszeń.

Przełom nastąpił w 1747 roku, gdy pruski chemik Andreas Sigismund  Marggraf z Akademii Berlińskiej wyodrębnił cukier znajdujący się w korzeniach niektórych roślin okopowych. Okazało się, że najbogatszy w cukier jest burak.

Dynamiczny rozkwit przemysłu cukrowego w Europie zawdzięczamy Napoleonowi Bonaparte. W 1806 roku podjął decyzję o blokadzie kontynentalnej, mającej na celu wykluczenie Brytyjczyków z europejskiego rynku. Pięć lat później przerwał dopływ trzciny cukrowej do Europy, wydając jednocześnie dekret o nakazie rozpoczęcia uprawy buraków we Francji.

Między 1880 a 1900 rokiem produkcja cukru buraczanego przewyższyła produkcję cukru trzcinowego.

W ten oto sposób burak cukrowy objął tron!